Maden Sahalarında Verimli Toprak Depolama Esasları ve Uygulama Kriterleri
Madencilik faaliyetleri sonucunda bozulan alanların doğaya yeniden kazandırılması (rehabilitasyon) sürecinde en kritik aşama, kazı öncesi mevcut olan verimli toprağın biyolojik yapısının korunarak depolanmasıdır. Orman Genel Müdürlüğü’nün güncel talimatları, bu alanların seçimi ve hesaplanması konusunda önemli teknik zorunluluklar getirmiştir.
1. Yeni Uygulama Esasları ve %5 Kriteri
Toprak depolama alanı hesaplamalarında uygulama yöntemi güncellenmiştir:
-
Ruhsat Bazlı Değerlendirme: Eskiden sadece münferit izin başvuru alanı üzerinden %5 hesaplanırken; artık söz konusu ruhsata ait tüm izin alanları bütüncül olarak değerlendirilmektedir.
-
Yeterlilik Analizi: Mevcut ruhsat içindeki tüm izinler için toplamda %5 oranında toprak depolama alanı olup olmadığı incelenir. Eğer mevcut alanlar bu yeterliliği karşılamıyorsa, eksik kalan miktar kadar yeni toprak depolama alanı gösterilmesi zorunludur.
-
Hesaplama Kapsamı: %5’lik alan hesabı yapılırken sadece rehabilitasyona konu olan izin alanları (Maden İşletme, Pasa vb.) baz alınır. Rehabilitasyona konu olmayan (ENH, Kantar, Stok, KET, Yol, Şantiye gibi) alanlar bu hesaplamaya dahil edilmez.
2. Verimli Toprak Tanımı ve Kapsamı
Rehabilitasyon projelerinde başarıyı sağlamak için sadece yüzeysel “nebati toprak” değil, ağaç köklerinin yayılabildiği tüm toprak hacmi (fizyolojik derinlik) “verimli toprak” olarak kabul edilmeli ve depolanmalıdır. Bu toprak, binlerce yılda oluşan organik maddeleri ve bitki besleyici unsurları içerdiği için sahadan titizlikle ayrılmalıdır.








